Zo, het gaat er eindelijk op lijken dat we van die saaie televisie af zijn. Ik ben al jaren geleden gestopt met kijken, simpel weg op dat de programma’s me niet aanspreken. Verder is het natuurlijk een grote meuk. Hoe kan je in vredesnaam elke avond weer al die Nederlandse zendersvullen. Goed de commerciëlen, waarvan RTL4 in dezer dagen 20 jaar bestaat, moeten hun eigen broek ophouden, dus dan maakt het niet uit dat ze de zoveelste herhaling uitbrengen. Voor de publieke omroepen ligt dat natuurlijk heel anders, daar gaan klauwenvol belastinggeld naar toe. We betalen al een paar jaar geen Kijk- en luistergeld meer, maar uiteindelijk betaal je natuurlijk wel gewoon, via de belasting, of je nu kijkt of niet. Begin dit jaar streden een stuk of 10 nieuwe omroepen naar een plaats in het publieke bestel en vandaag zijn de adviezen naar minister Plaststerk gestuurd. De omroep van de Telegraaf, Wakker Nederland, heeft een positief advies gekregen. En natuurlijk ‘mijn’ omroep Powned is ook hard op weg naar de Wereldheerschappij. GeenStijl tv kun je hier bekijken. Omroep Llink is bezig met een laatste stuiptrekking en zal waarschijnlijk verdwijnen van het scherm, maar het grootste nieuws is toch wel dat de TROS ook de wacht heeft aangezegd gekregen. De TROS, nota bene een van de omroepen die al honderden jaren de dienst uitmaakt bij de publieken, dreigt te verdwijnen. O ja, niet vergeten, Arie heeft vandaag afscheid genomen van de EO en is per 31 november te bewonderen bij de KRO.
Monthly Archive for september, 2009
Klinkt gek, welterusten. Maar ik heb er al een dag nachttaak op zitten, een par wijntjes achter de kiezen en kruip lekker mijn bed in, om te dromen van een betere wereld. Buiten is het grijs, het motregent en ik heb toch niets zinnigs meer te melden. Misschien tot vanavond en anders tot morgen ergens in de loop van de dag.
Je zal toch geen hobbie, of is het nu hobby, hebben. En dan bedoel ik natuurlijk niet de caravan, maar een vrijetijdsbesteding. Voor deze mensen hebben ze het Meertens Instituut opgericht. En wat hebben ze op dat instituut de afgelopen decenia gedaan, naar ik aanneem van ons belasting geld, alle Nederlandse dialecten in kaart gebracht inclusief geluidsbestanden. Het gaat om ruim duizend uur geluid, dus als jij ook geen hobbies hebt en de komende weken niet beters te doen, dan ligt hier je kans, om je leven nog nuttelozer te maken. Ik zelf ben zelf als Fries geëmigreerd naar het westen, spreek nu gewoon ABN, heb mijn klompen verruilt voor mijn schoenen en als ik het niet zelf zeg dan raadt niemand mijn afkomst. Thuis spraken wij altijd al Nederlands, maar op straat Leeuwarders of Snekers, wat beter bekend staat als het Stadsfries. Op de middelbare school en later toen ik een beroepsopleiding deed, waren er bij mij kinderen/pubers/jongeren in de klas die concequent weigerden om Nederlands te spreken. Ik had al snel door dat je er daardoor niet mee zou komen in dit leven, ik ging Nederlands spreken en vluchtte naar het Westen. Ook toen al had ik gelijk.
Kamperen heet tegenwoordig glamping. Je verblijft wel in een ‘tent’, maar hebt de beschikking over allerlei luxe, een king size bed, airco, roomservice en weet ik wat al niet meer. Naar mijn mening heeft dit helemaal niets, maar dan ook niets met kamperen te maken. Kamperen is allang niet meer afzien, maar dit is wel het andere uiterste. Als je al deze luxe wil waarom ga je dan naar een camping, boek gewoon een hotel in de natuur ipv in Izmir of Benidorm. Ik ben trouwens wel benieuwd wat voor soort volk kiest om op deze manier op vakantie te gaan. De mensen hebben helemaal geen feeling met kamperen en kennen de charme er niet van. Deze mensen willen op hun wenken bediend worden en dat is geen kamperen. Glamping, het klinkt als een of andere geslachtsziekte, aan mij is het niet besteed en hoop dat het snel overwaait.
Ik heb een enorme hekel aan de telefoon en neem ‘m daarom ook bijna nooit op. De huistelefoon laat ik bijna altijd overgaan tot dat ie er mee ophoudt, mensen die me echt nodig hebben en me kennen kunnen me op mijn mobiel bellen. Helaas voor de beller moet ie zelf wel in mijn telefoon staan, want onbekende en privénummers neem ik ook niet op en als de beller er wel in staat is het ook niet altijd zeker of ik hem of haar te woord wil staan. Waar ik een verschrikkelijke hekel aan heb zijn die lui die je van alles willen aansmeren door de telefoon. Doe dat niet, als ik iets wil dan bel ik zelf wel.
Soms als ik zin heb om iemand af te zeiken en neem ik op. Laatst ook, toen belde er een of ander stom wijf die iets wilde weten over mijn pensioen of iets dergelijks. Ik was blijkbaar nog niet helemaal wakker, maar op een gegeven moment had ik haar door. U probeert me toch geen verzekering aan te smeren?, vroeg ik. Ik smeer alleen mijn brood, antwoorde het mens enigsinds geïrriteerd. Eet smakelijk dan t#fush*%r!, beet ik haar toe en drukte haar weg, want je kan tegenwoordig de telefoon niet meer op de haak gooien. Wat ik ook wel eens doe, is gewoon ontkennen wie ik ben. Bent u meneer die en die? Nee de ken ik niet, antwoord ik dan. Ja maar, dit telefoonnummer staat op die naam. Maar toch ben ik het niet. Met een beetje geluk hangen ze op, maar je hebt ook van die leipen die dan met jou ‘door’ willen gaan. Aan deze praktijken komt vanaf 1 oktober een eind, want dan treedt het ‘bel-me-niet’ register inwerking. Het zal mij benieuwen of het gaat werken, de site is voorlopig niet in de lucht.
Ik stond vanochtend met de auto op de Lijnbaan voor het stoplicht te wachten en naast mij stond een tram. Het verbaasde me hoeveel mensen er in zo’n tram konden, hutje mutje zaten en stonden mensen tegen elkaar aangeplakt, volgens mij moet dat erg stinken in zo’n tram. Ik vroeg me af wat mensen bezielt om iedere ochtend maar weer in de tram te stappen om naar het werk of naar school te gaan, ik zou er suïcidaal van worden. Je zal wel denken, die kan makkelijk lullen, hij heeft een auto onder zijn kont en hoeft niet met het de tram of de bus. Dat is aan de ene kant wel waar, maar aan de andere kant, als ik de auto niet kan gebruiken, dan pak ik mijn fiets. Den Haag is niet zo wereld stad natuurlijk en alles is per fiets in een half uur te bereiken, tenminste als je niet voor iedere rood stoplicht wacht. Het grote voordeel is dat je ook nog eens lekker fris aankomt en je geen last van anderen hebt. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst in de tram of bus heb gezeten en als ik zo aanschouw, krijgen ze mij er ook niet meer in.
Altijd grappig om te citeren uit van die nutteloze onderzoekjes.
Volgens 15000, vrouwen uit 20 landen, is de Duitse man de slechtste partner in bed. Hij stinkt namelijk! Tja dat heb je met die zweterige dikke lijven van de bier en bratwursten. Nederlandse mannen komen er al niet beter vanaf, we bekleden de 4e plaats, omdat we te ruw zouden zijn. Als beste minnaars komen de Spanjaarden uit de bus, gevolgd door de Brazilianen. Grootste opvaller in dit rijtje is toch wel Australië (ja, daar gaan we weer!). Aan de ene kant zijn ze er daar wel vroeg bij en leren ze een hoop, aan de andere kant is het het land van de SOA’s.
Niets is lelijker dat een witte kont en een voor de rest gebruind lichaam. Zelf droeg ik deze zomer vaak een zwemshort, waardoor niet alleen mijn kont wit was, maar ook een groot deel van mijn boven benen. Net als veel anderen voel ik er niets voor om in mijn blote kont rond te gaan lopen en ik heb er nog minder behoefte aan om anderen in hun blote kont te zien. Ik vind het naturisme allemaal maar erg onsmakelijk. Maar ja, dan blijf je wel mooi met een witte kont zitten en de dames ook nog eens met witte borsten als ze niet topless gaan. Voor mensen die niet volledig uit de kleren willen, maar wel egaal bruin willen worden is er nu de Kiniki. De Kiniki, is een bikini of zwembroek waar de zon gewoon door heen schijnt en je dus toch egaal bruin kan worden.
Vakanties zijn onderhevig aan trends, het ene jaar schijnt dit in te zijn en het andere jaar weer dat. Ik heb nooit zo veel met deze trends, ik ga al jaren naar een camping in Frankrijk. Het enige wat in de jaren veranderd is de camping en het kampeermiddel, we ging van een tent huren naar een eigen tent, een vouwwagen en nu een caravan. Verder veranderd er weinig, vliegen vind ik niks, in een hotel ga ik niet zitten en naar een ander land dan Frankrijk ga ik ook niet. Niet dat Frankrijk zaligmakend is, maar ik vind het al ver genoeg, ik spreek en versta de taal een beetje en er is wijn in overvloed. Bij ons het dan ook niet de vraag, wat gaan we doen volgend jaar, maar meer waar gaan we naar toe.
Recente reacties